Perşembe, Kasım 24, 2005

Doğum Günü

Aaah ahh İrem. Msn arkadaşlığına güvenmemek lazım. Sabah erken geleyim mi diye sordu? Ben de sabah yedide gel dedim. büyük hatam buydu. İrem akşam yedide zor geldi bahanesi gözünü korkutmam oldu. Hiç olmazsa onbirde demeliymişim. (Uykucu) Ama ne kadar geç gelirse gelsin onun iş payı duruyordu. Ve becerikli kardeşim el çabukluğuyla masaları resimledi. Babamın bu seneki doğum günü mutluluktan ziyade korkuyla ve endişeyle geçti. Çünkü beş gün sonra oniki saat süren riskli bir ameliyat olacaktı. Ve benim teselli kaynağım İrem yanımda olacaktı sonuna kadar. Neyse ki bu sözü msn de vermemişti. (Bunu bilahare sahra da anlatacağım. )





Ve yöresel kuruyemişlerimiz. Şam fıstığı, Amerikan fıstığı, Azerbaycan kuruyemişi derken kendi lezzetlerimizi unutmayalım. Üzüm pestili, dut pestili, badem, dut kurusu ve cevizli sucuk tattığınız zaman vazgeçemiyeceksiniz. İmalatçısı az, tüketicisi bilenler.

Teferruatla sizleri oyaladığım yeter. Gecenin menüsü:

Bunlar feci hastane günlerinden sonra aklımda kalanlar daha doğrusu İrem'in yardımıyla aklıma gelenler.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...